بروجرد، شهری که از نو باید شناخت

گفتن ندارد که بروجرد برای ایران شهر مهمی است؛ اما انگار باز هم باید تکرار کرد و از زیبایی و عظمت شهری گفت که تا ایران بوده آن هم بوده؛ شهری که به اندازه ایران تاریخ دارد. شهری که بر کوهپایه‌های زاگرس و در دشت سیلاخور قرار گرفته و از سه جهت شرق، شمال و غرب به کوه ختم می‌شود. شهری زیبا با آب‌وهوایی بی‌نظیر که دل هر انسان طبیعت‌دوستی را با خود می‌برد. بروجرد از دوران باستان نقش مهمی در جغرافیای کشورمان بازی می‌کرده و همیشه منطقه‌ای بااهمیت برای حکمرانان ایران بوده است. مردم آن با پیشینه‌ای غنی از فرهنگ و هنر از دیرباز در میان اقوام ایرانی زبانزد بوده‌اند و این شهر همیشه خاستگاه مردمان و زنانی سخت‌کوش و سخاوتمند بوده است؛ مردمانی که در دوران جنگ ایران و عراق میزبانِ مهربانی برای هموطنان‌ جنوبی‌مان بوده‌اند.

بروجرد، دومین شهر پرجمعیت استان لرستان، را پاریس کوچولو نیز می‌نامند. ساختار شهری، زمین‌های پست اطراف شهر، توپوگرافی اراضی بروجرد و تعدد دهکده‌های کوچک و خوش آب‌وهوا باعث شده تا این شهر پاریس کوچولو لقب بگیرد. بروجرد با ۲۳۵ هزار نفر جمعیت به دلیل قرارگیری بر سر شاه‌راه تهران جنوب از اهمیت اقتصادی بالایی برخوردار است. به دلیل وجود کارخانه‌های متعدد، صنایع نساجی و کارگاه‌های ورشوسازی لقب پایتخت صنعتی لرستان را به بروجرد داده‌اند. بروجرد از نظر گردشگری جایگاه مهمی دارد. از نظر آب‌وهوایی به دلیل داشتن دشت‌های وسیع و سرسبز، میزبان گردشگرانی است که به طبیعت عشق می‌ورزند، از نظر تاریخی مکان‌های تاریخی بی‌شماری دارد و از نظر اجتماعی هم موطن مردان بزرگی است.

بروجرد داستان‌های بی‌پایانی دارد، داستان‌هایی از فرهنگ، تاریخ، هنر و حماسه. داستان‌هایی که گفتن‌شان عمری دراز می‌طلبد. با این همه اما، آن‌چنان که شایسته این شهر است، به بروجرد توجه نشده است. شهری که همیشه از آن یاد شده اما به آن توجه ویژه‌ای نشده است؛ توجهی که شایسته مردمان نجیب این شهر باشد.